Logopedia w szkole

Terapia logopedyczna polega przede wszystkim na ćwiczeniach narządów mowy , rozwijaniu słownictwa, rozwijaniu i ukierunkowaniu spostrzegania oraz na ćwiczeniach pamięci wzrokowej i koncentracji. W naszej szkole wszystkie dzieci mają możliwość udziału
w pozalekcyjnych zajęciach logopedycznych prowadzonych przez specjalistę.

Dzięki rozumieniu mowy dziecko poznaje otaczający świat. Dzięki umiejętności mówienia jest w stanie wyrazić swoje uczucia i spostrzeżenia.

 

GODZINY PRACY LOGOPEDY
Poniedziałek 12.40 – 13.40
13.40 – 14.25
Wtorek 12.45 – 13.30
13.40 – 14.25
Środa 11.50 – 12.35
12.45 – 13.30
Czwartek 12.15 – 13.00

 

 

 

Normy rozwojowe

Normą rozwojową jest, jeśli dziecko w wieku:

0 -1 roku – komunikuje się z dorosłymi za pomocą krzyku, głuży, gaworzy, wymawia pierwsze wyrazy: mama, tata, baba, lala;
1 – 2 lat – Używa prawie wszystkich samogłosek, z wyjątkiem nosowych (ą, ę) oraz wymawia niektóre spółgłoski ( p, b, m, t, d, n, k, ś, ź, ć dź, ch). Pozostałe zastępuje innymi. Wypowiada się jednowyrazowo: np.: kaczka – kaka, pomidor – midol;

3 lat – porozumiewa się prostymi zdaniami, wymawia wszystkie samogłoski i spółgłoski  (p, pi, b, bi, m, mi, n, ni, f, fi, w, wi, t, d, n, l, li, ś, ź, dź, j, k, ki, g, gi, ch);
4 lat – wymawia głoski s, z, c, dz;
5 – 6 lat – wymawia głoski sz, ż, cz, dż, r;
7 lat – ma utrwaloną poprawną wymowę wszystkich głosek oraz opanowaną technikę mówienia.

 

O czym powinni pamiętać rodzice? WAŻNE!!!

  1. Nie naśladuj dziecięcej wymowy. W kontaktach z dzieckiem nie używaj spieszczeń. Niech „cio bobaśku” odejdzie w zapomnienie; używaj wszystkich, nie tylko najprostszych słów. Naśladowanie języka dziecka utrudnia mu naukę poprawnej mowy.
  2. Nazywaj rzeczy Gdy pociecha chwyta cię za nos- powiedz, że „to nos”. Gdy bawicie się misiem opisuj-to jest miś, tu ma oczko, tu nosek, a tu niebieską bluzeczkę. Kiedy siadacie do obiadu- pokazuj i nazywaj przedmioty- w ten sposób uczysz jak kojarzyć słowo z obrazem
    i przedmiotem. Nowe słowa powtarzaj wiele razy.
  3. Baw się dźwiękami Pokazując dziecku zwierzę, pod obrazek podłóż głos- używaj słów dźwiękonaśladowczych: „kwa, kwa”, „miau miau” czy „ hau, hau”- przy okazji nauki rozbawisz też malucha.
  4. Nie wymagaj zbyt wczesnego wymawiania poszczególnych głosek. Jeśli dziecko
    3- letnie nie mówi głoski „r” nie jest to powód do niepokoju! Dziecko nie przygotowane pod względem sprawności narządów artykulacyjnych, niedostatecznie różnicujące słuchowo dźwięki mowy, a zmuszane do artykulacji zbyt trudnych dla niego głosek, często zaczyna je zniekształcać, wymawiać nieprawidłowo. Tworzymy u dziecka w ten sposób błędne nawyki artykulacyjne, trudne do zlikwidowania.
  5. Zwracaj uwagę, aby dziecko jak najwięcej pokarmów gryzło. Zachęcaj dziecko
    do gryzienia i żucia pokarmów stałych, np. skórki od chleba – ma to pozytywny wpływ na poprawę sprawności aparatu artykulacyjnego.
  6. Nie wyśmiewaj, nie karz, nie zawstydzaj dziecka za jego nieprawidłową wymowę.
  7. Zwracaj uwagę na zamykanie ust i oddychanie nosem (pod warunkiem, że nos jest drożny) – sprzyja to pionizacji języka i poprawnej artykulacji. 

 

Propozycje zabaw i ćwiczeń logopedycznych

Ćwiczenia języka (usta szeroko otwarte)

  • język /szeroki i rozluźniony/ wysuwamy jak najdalej na brodę – piesek;
  • językiem staramy się dotknąć nosa – wąż;
  • czubek języka dotyka, na zmianę, do górnej i dolnej wargi – defilada języczka;
  • oblizywanie językiem górnej wargi /od lewego do prawego kącika ust/ – wycieraczki w samochodzie;
  • oblizywanie językiem dolnej wargi /od lewego do prawego kącika ust/;
  • oblizywanie obydwu warg dookoła /w jedną i druga stronę/ – naśladowanie oblizywania buzi –kotek;
  • czubek języka dotyka na zmianę prawego i lewego kącika ust – huśtawka;
  • szukanie czubkiem języka ostatnich górnych i dolnych zębów – trąba słonia;

              czyszczenie językiem górnych i dolnych, przednich zębów.

Ćwiczenia języka i policzków (usta zamknięte)

  • masaż policzków językiem-ruchy pionowe – rakieta;
  • wypychanie policzków czubkiem języka – gromadzenie zapasów przez chomika;
  • oblizywanie językiem zębów i dziąseł – łódź podwodna;
  • dorosły dotyka palcem na zewnątrz policzka dziecka, dziecko szuka językiem miejsca dotyku –strzelanie gola;
  • czyszczenie językiem kolejnych zębów.

Ćwiczenia żuchwy

  • zamykanie i otwieranie domku – szerokie otwieranie ust, jak przy wymawianiu głoski a, zęby są widoczne dzięki rozchylonym wargom;
  • grzebień – wysuwnie żuchwy, zakładanie i poruszanie dolnymi zębami po górnej wardze;
  • cofanie żuchwy, zakładanie i poruszanie górnymi zębami po dolnej wardze i brodzie;
  • krowa – naśladowanie przeżuwania;

Ćwiczenia usprawniające wargi

  • balonik – nadymanie policzków, usta ściągnięte (dla urozmaicenia bawimy się w baloniki, które „pękają” przekłute palcami );
  • całuski – cmokamy posyłając do siebie buziaki;
  • niejadek – usta wciągamy w głąb jamy ustnej;
  • zmęczony konik – parskanie wargami;
  • podwieczorek pieska – chwytanie ustami drobnych cukierków, chrupek, kawałków skórki chleba, itp. ;
  • kto silniejszy? – napinanie warg w pozycji rozciągniętej; dwie osoby siedzące naprzeciw siebie trzymają ustami kartkę papieru i każdy ciągnie w swoją stronę – uwaga – dajmy dziecku szansę wygrania zawodów;
  • rybka – powolne otwieranie i zamykanie warg tworzących kształt koła, zęby „zamknięte” ;
  • świnka – wysuwanie obu warg do przodu, udając ryjek świnki.

Ćwiczenia oddechowe

  • wąchanie kwiatków;  dziecko  powoli wciąga  powietrze nosem  i równie powoli, aby zapamiętać ich zapach robi wydech;
  • zdmuchiwanie kawałków papieru z gładkiej powierzchni; dziecko dostaje plastikową rurkę i za jej pomocą ma zdmuchnąć np. 10 papierków;
  • zdmuchiwanie świecy;
  • dmuchanie na watkę lub piórko, aby długo utrzymywało się w powietrzu;

Ćwiczenia na  wydłużenie fazy wydechowej

  • dmuchanie na świecę, w taki sposób, aby płomień wyginał się, ale nie gasł;
  • puszczanie baniek mydlanych;
  • słomkę wkładamy do szklanki z wodą i nie dotykając jej powierzchni, wydmuchujemy w wodzie „dołek”;
  • zanurzamy słomkę w wodzie i leciutko dmuchamy , wywołując niewielkie bąbelki;
  • dmuchamy na zmianę: długo- krótko- jak najdłużej, słabo- mocno- bardzo mocno- gotuje się i kipi;
  • rurką do napojów zdmuchujemy papier z gładkiej powierzchni stolika, potem z powierzchni chropowatej; rozdmuchujemy kaszę, ryż, sól;
  • rurka może służyć do chwytania (przyciągania na wdechu) różnych lekkich przedmiotów: papierków, gąbki, waty, piłeczki pingpongowej albo ich wydmuchiwanie (na wydechu);

 

Logopeda szkolny – Elżbieta Jędraszak

 

Zapisz

Zapisz

Zapisz

Zapisz

Zapisz